Zofia Zaleska PRZEJĘZYCZENIE

„Przejęzyczenie” to 12 niesamowicie interesujących rozmów z uznanymi tłumaczami literatury. Wśród nich m.in. Michał Kłobukowski, Jerzy Jarniewicz, Ryszard Engelking. Dlaczego zawód tłumacza ? Co to jest dobry przekład ? Jakie było najtrudniejsze zawodowe wyzwanie ? Tłumacze prozy i poezji, tłumacze Virginii Woolf i Jamesa Joyce – oprócz odpowiedzi na powyższe pytania – dzielą się z nami swoimi wspomnieniami. Poznajemy początki ich kariery, postaci ich mentorów, a także osobiste marzenia i plany na przyszłość.

Rozmowy poruszają też problemy współczesnego świata wydawniczego. Znajdziemy tu krytykę praktyk nieuczciwych wydawnictw, które zatrudniają ‚zleceniobiorców’, a nie tłumaczy. Za krótki jest cykl wydawniczy, zbyt często książka ukazuje się bez redakcji i korekty, a wartościowe pozycje proponowane przez tłumaczy są ignorowane, bo warto wydawać „bestsellery”.

Najważniejsze jednak, iż rozmówcy Zofii Zaleskiej przypominają nam, by stale odczuwać respekt przed językiem, z którego i na który się tłumaczy. Autor przekładu, podobnie jak autor dzieła, to twórca, który dąży do doskonałości w swoim działaniu. Jego rola nie może pozostać pominięta. Tłumacz jest częścią dzieła.

Na tą pasjonującą pozycję zwróciła mi uwagę Patrycja, której pięknie dziękuję. „Przejęzyczenie” to książka godna uwagi, jednocześnie apeluję do Czytelników, którzy prowadzą swoje blogi, by podawali imię i nazwisko tłumacza recenzowanej książki. (Sam w poprzednim wpisie wprowadziłem stosowny zapis). Gorąco do tego zachęcam, nie zapominajcie o tłumaczach !

wydawnictwo Czarne 2015 / str. 372

moja ocena 5/6

Georges Simenon MAIGRET I SPRAWA NAHOURA

Mroźny styczeń w Paryżu. Komisarz Maigret, dręczony przez niepokojący sen spowodowany pewnie przez nadmiar wrażeń na comiesięcznej kolacji u doktora Pardona i jego żony, nie ma jeszcze pojęcia, jak szybko przyjdzie mu wrócić do domu zaprzyjaźnionego doktora. Tym razem jednak nie jako przyjaciel, ale jako policjant.

Pardon dzwoni bowiem do Maigreta zaniepokojony zdarzeniem, które właśnie miało miejsce. Do jego gabinetu trafiła kobieta z raną postrzałową, towarzyszył jej obcokrajowiec. Gdy Pardon udzielił pomocy, para natychmiast zniknęła. A przecież każdego pacjenta z raną tego typu należy zgłosić na policję..

Komisarz Maigret otrzymuje tymczasem sprawę morderstwa majętnego finansisty, który został zastrzelony w swoim domu. Jak się okazuje, pochodzący z zagranicy Nahour prowadził ciche i tajemnicze życie. Co więcej, jego piękna żona przepadła bez śladu. Czyżby to ona była nocną pacjentką doktora Pardona ? Jeśli tak, to kto ją postrzelił ? Wszyscy zamieszani w tą sprawę zdają się kłamać, Maigret jednak nie spocznie, nim nie odkryje prawdy..

Co mam napisać o kolejnej książce jednego z moich najukochańszych pisarzy ? Premiera każdego nowego kryminału z Maigretem jest dla mnie prywatnym świętem. Simenon, klasyk francuskiego kryminału, buduje frapującą historię, w której prawie każdy mija się z prawdą, a popełniona zbrodnia obnaża kruchość ludzkiej psychiki. Simenon pochyla się nad zwykłym człowiekiem, jego pragnieniami i skłonnościami. I robi to – jak zawsze – bardzo precyzyjnie i wnikliwie.

wydawnictwo C&T 2015 / str. 134 / przełożył Włodzimierz Grabowski

moja ocena 5/6

Stephen King BAZAR ZŁYCH SNÓW

Starczy tego gadania. To co, może teraz chciałbyś coś kupić ? Wszystko, co widzisz, jest dziełem moich rąk i choć kocham wszystkie te rzeczy i każdą z osobna, chętnie je sprzedam, bo powstały specjalnie dla Ciebie. Jeśli chcesz, możesz je obejrzeć z bliska, ale ostrzegam, bądź ostrożny.

Najlepsze z nich mają kły.

/przeł. Tomasz Wilusz/

Najnowszy zbiór krótkich form Stephena Kinga nie rozczarowuje. Są tu opowiadania dobre i bardzo dobre. Każde z nich poprzedzone wstępem autora, który komentuje okoliczności powstania.

Do najlepszych opowiadań zaliczam : 130. kilometr (przerażająca, nieco irracjonalna opowieść o grozie czyhającej na opustoszałej stacji benzynowej. Są tu echa i Christine i Buicka 8, co świadczy o tym, że King z powodzeniem wraca do motywów wcześniejszych dzieł), Wydma (intrygująca historia klimatem wprost ze ‚Strefy Zmierzchu’), Wredny dzieciak (tu King pokazuje, iż zło przybiera nie tylko postać złowrogiego klauna), Życie po życiu (bardzo udana wariacja na temat zaświatów nasunie nam na myśl powieść Jej wszystkie życia Kate Atkinson), Ur (stanowiące nie tylko oryginalną wariację na temat tego, co można zrobić z czytnikiem e-booków, ale przede wszystkim zabierające czytelnika znów do świata Wieży).

O przemijaniu i śmierci opowiada z subtelnością King w Panu Ciacho, natomiast Nekrologów nie powstydziłby się tworzący makabryczne i mocne historie Richard Bachman. Niesamowity klimat i grozę spod znaku Lovecrafta znajdziemy w Zielonym bożku cierpienia, a Ten autobus to inny świat uzmysłowi nam, iż zmiana perspektywy nie zawsze wychodzi na dobre. Zbiór zamyka świetny Letni grom, to przepełniona smutkim historia osadzona w post-apokaliptycznym świecie.

Minusem „Bazaru złych snów” są formy liryczne Kinga – wiersze (czy też narracyjne poematy) zupełnie do mnie nie przemawiają, stanowią na szczęście zaledwie mały ułamek całości. Drugi mankament to tandetna okładka. Wydawca chyba wciąż nie wie, że groza Kinga to nie czaszki, węże i piekielne ognie. Ta dosłowność razi, a wystarczy  spojrzeć tylko na eleganckie, subtelne okładki zagranicznych wydań.

Mimo to, opowiadania są godne uwagi. Bardzo dobrze napisane, intrygujące, niepokojące. Serdecznie polecam.

moja ocena 5-/6

J.K. Rowling kryminalnie

J.K. Rowling kryminalnie czyli przed nami trzecie spotkanie z prywatnym detektywem Cormoranem Strike. Czy najnowsza powieść, którą twórczyni Harry Pottera wyda jako Robert Galbraith, będzie równie dobra co poprzednie ? Przekonamy się niebawem. Premiera 15 stycznia 2016.

Trzecia powieść Roberta Galbraitha to diabelsko inteligenta zagadka kryminalna, a zarazem wciągająca historia kobiety i mężczyzny, którzy znaleźli się w trudnym momencie, zarówno jeśli chodzi o życie zawodowe, jak i osobiste.

Robin Ellacott otrzymuje tajemniczą przesyłkę. Z przerażeniem odkrywa w paczce odciętą nogę. Szef dziewczyny, prywatny detektyw Cormoran Strike, jest równie zaskoczony, choć nieco mniej przerażony. Przychodzą mu na myśl tylko cztery osoby, które mogłyby być zdolne do takiej brutalności. Detektyw sądzi, że policja podąża fałszywym tropem. Rozpoczyna śledztwo na własną rękę. 

J. K. Rowling HARRY POTTER I WIĘZIEŃ AZKABANU

Oto nadchodzi trzeci rok nauki w Hogwarcie. Harry już nie może się doczekać, by opuścić znienawidzonych Durlseyów – przed nim przecież spotkanie z dawno niewidzianymi przyjaciółmi, a także kolejne miesiące nauki czarów, nowe wyzwania i nowi nauczyciele.

Powrotowi do Hogwartu będzie jednak towarzyszyć cień strachu. Z pilnie strzeżonego więzienia uciekł bowiem niejaki Syriusz Black. Ministerstwo Magii otacza szkołę specjalną opieką, a Harry powoli zaczyna odkrywać, iż niebezpieczny zbieg ma coś wspólnego z jego własną przeszłością. Sprawa Blacka nie będzie jednak jedyną tajemnicą, z którą przyjdzie zmierzyć się młodemu adeptowi magii. Hogwart kryje wiele sekretów, które mogą nadać wartościom takim jak prawda czy przyjaźń zupełnie nowe znaczenie..

Trzecia odsłona cyklu J.K. Rowling stanowi kolejną dobrze napisaną opowieść, w której autorka powoli zaczyna konfrontować Harry’ego z tajemnicami przeszłości. Pewne postaci i wydarzenia zaczynają zyskiwać nowy wymiar i tym samym kolejny rok szkolny w Akademii obfituje w wydarzenia nie tylko groźne, smutne, ale też i zabawne, dzięki którym Harry staje się bardziej odpowiedzialny za siebie i innych.

Przeczytałem tą powieść z przyjemnością i już planuję lekturę kolejnych tomów.

moja ocena 5/6

Jackson Brodie powróci

Prywatny detektyw Jackson Brodie powróci w finalnej powieści kryminalnego kwartetu Kate Atkinson. Po „Zagadkach przeszłości”, „Przysłudze” oraz „Kiedy nadejdą dobre wieści?” pora na jeszcze jedno spotkanie z prozą znakomitej angielskiej autorki.

Kate Atkinson przenosi nas do Leeds lat 70., gdzie poznajemy posterunkową Tracy Waterhouse i jej partnera. Są to czasy, gdy na jaw wychodzą pierwsze z serii morderstw Rozpruwacza z Yorkshire.

Trzydzieści pięć lat później Jackson Brodie szuka biologicznych rodziców swojej nowej klientki. Przypadkiem trafia na teczkę z nazwiskiem Tracy Waterhouse i jej numerem telefonu. Losy Jacksona i emerytowanej policjantki splatają się, a bohaterowie odkrywają, że przeszłość nigdy nie przechodzi do historii.

Kate Atkinson jest mistrzynią łączenia błyskotliwego poczucia humoru z mroczną, misternie skonstruowaną fabułą. A wszystko to opowiedziane jest ciętym, dowcipnym i niezwykle barwnym językiem.

Kate Atkinson, laureatka Nagrody Whitebread (obecnie Costa Book Award) w kategorii Książka Roku, przyznanej za jej debiutancką powieść Za obrazami w muzeum, ceniona przez krytykę i czytelników na całym świecie. Bohaterem jej czterech bestsellerowych powieści jest prywatny detektyw Jackson Brodie.

Premiera w połowie stycznia 2016.



 

William McIlvanney INSPEKTOR LAIDLOW

Glasgow, druga połowa lat siedemdziesiątych. W jednym z miejskich parków zostaje odkryte ciało osiemnastoletniej Jennifer Lawson. Sprawę otrzymuje inspektor Laidlow, człowiek niełatwy do zrozumienia, lubiący pracę w pojedynkę i mający rozległą sieć informatorów w lokalnym półświatku. Laidlow wspomagany przez nowego asystenta rozpoczyna więc śledztwo od poznania ofiary. Jak się okazuje, Jennifer sprawiała rodzicom pewne problemy i miała swoje tajemnice. Jedną z nich jest tajemniczy adorator, o którym uparcie milczała..

Tymczasem Bud Lawson, ojciec zamordowanej nastolatki, postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość. Są bowiem w Glasgow osoby, które potrafią szybko wyśledzić mordercę. Czy Bud dotrze do zabójcy córki przed policją ? W śledztwie Laidlowa pojawiają się kolejne postaci i kolejne pytania. Rozpoczyna się wyścig z czasem..

Dzięki wydawnictwu C&T otrzymujemy otwierającą trylogię Sprawy Laidlowa powieść kultowego szkockiego autora, twórcy tartan noir. Twórczość McIlvanneya mocno zainspirowała chociażby Iana Rankina, którego proza wykazuje wiele podobieństw : mamy przecież niepokornego i bystrego Rebusa oraz bogatą w detale panoramę Edynburga.

„Inspektor Laidlow”, napisany w roku 1977, to przykład solidnej kryminalnej prozy, w której oprócz świetnie sportretowanych postaci, ważną rolę odgrywa język – płynny, spójny, pełen poetyckich metafor.

Powieść McIlvanneya to przede wszystkim pieśń miasta. Prawdziwym bohaterem jest do bólu szkockie Glasgow z jego zaułkami, pubami i historią obecną na każdym niemal kroku. I choć kryminalna intryga staje się niebawem dość przewidywalna, to fakt ten – dzięki talentowi autora – nie pozbawia nas radości z czytelniczej uczty aż do końca.

Polecam.

moja ocena 5-/6

Widzialne i niewidzialne

 

Po niedawnej premierze „Dziwnych zjawisk” Arthura Conan Doyle’a czas na jeszcze jeden w tym roku nowy tom opowiadań w Bibliotece Grozy.

13 OPOWIEŚCI GROZY Z NAJWYŻSZYM ZNAKIEM JAKOŚCI Edward Frederic Benson (1867-1940) jest autorem kilkudziesięciu opowiadań niesamowitych i w literaturze grozy jego twórczość oceniano bardzo wysoko. Czytelnikowi polskiemu jego teksty znane były dotąd z różnych antologii opowieści z dreszczykiem – łącznie z najsłynniejszym „Pokojem na wieży”. Niniejsza edycja to wybór trzynastu opowieści grozy Bensona – tłumaczonych po raz pierwszy na język polski. A za motto do tych historii niech posłużą słowa wyjęte z jednej z nich: „W naszych czasach tak trudno się przestraszyć. Prawie wszystko można wyjaśnić i obliczyć. Obawiamy się głównie nieznanego. Nikt nie wie, czym są duchy, dlaczego się pojawiają i komu…” – See more at: http://www.ravelo.pl/widzialne-i-niewidzialne-frederic-benson-edward,p100391809.html#sthash.0p5I1BhR.dpuf

13 OPOWIEŚCI GROZY Z NAJWYŻSZYM ZNAKIEM JAKOŚCI

Edward Frederic Benson (1867-1940) jest autorem kilkudziesięciu opowiadań niesamowitych i w literaturze grozy jego twórczość oceniano bardzo wysoko. Czytelnikowi polskiemu jego teksty znane były dotąd z różnych antologii opowieści z dreszczykiem – łącznie z najsłynniejszym „Pokojem na wieży”. Niniejsza edycja to wybór trzynastu opowieści grozy Bensona – tłumaczonych po raz pierwszy na język polski. A za motto do tych historii niech posłużą słowa wyjęte z jednej z nich: „W naszych czasach tak trudno się przestraszyć. Prawie wszystko można wyjaśnić i obliczyć. Obawiamy się głównie nieznanego. Nikt nie wie, czym są duchy, dlaczego się pojawiają i komu…” 

Premiera 10 grudnia.

13 OPOWIEŚCI GROZY Z NAJWYŻSZYM ZNAKIEM JAKOŚCI Edward Frederic Benson (1867-1940) jest autorem kilkudziesięciu opowiadań niesamowitych i w literaturze grozy jego twórczość oceniano bardzo wysoko. Czytelnikowi polskiemu jego teksty znane były dotąd z różnych antologii opowieści z dreszczykiem – łącznie z najsłynniejszym „Pokojem na wieży”. Niniejsza edycja to wybór trzynastu opowieści grozy Bensona – tłumaczonych po raz pierwszy na język polski. A za motto do tych historii niech posłużą słowa wyjęte z jednej z nich: „W naszych czasach tak trudno się przestraszyć. Prawie wszystko można wyjaśnić i obliczyć. Obawiamy się głównie nieznanego. Nikt nie wie, czym są duchy, dlaczego się pojawiają i komu…” – See more at: http://www.ravelo.pl/widzialne-i-niewidzialne-frederic-benson-edward,p100391809.html#sthash.0p5I1BhR.dpuf



Jo Nesbo KREW NA ŚNIEGU

Oslo, rok 1975. Olav jest płatnym mordercą i choć w żadnym wypadku nie można nazwać go szlachetnym – zabija przecież ludzi – kieruje się on swoim zasadami i tak jak każdy pragnie szczęścia i miłości, które przecież w mrocznym przestępczym półświatku są czymś rzadkim, a nawet i niebezpiecznym.

Gdy jednak jego pracodawca Hoffmann zleca  kolejne zadanie, sprawy nieoczekiwanie się skomplikują..

Otóż tym razem ofiarą ma być niewierna Corina, żona Hoffmanna. Olav nie jest w stanie przewidzieć, iż zakocha się w pięknej kobiecie i tym samym podejmie fatalne w skutkach decyzje. Mężczyzna postanawia zabić kochanka Coriny, a wraz z nią samą uciec z kraju przed zemstą Hoffmanna i zacząć nowe życie. Czy rzeczywiście wszystko pójdzie po jego myśli ? Jest jeszcze przecież Rybak, niebezpieczny gangster i wróg Hoffmanna. Ale i wobec niego Olav ma pewne plany..

„Krew na śniegu” to krótka powieść, w której Nesbo portretuje świetnie postać Olava, płatnego zabójcy. Ukształtowany przez dramatyczne dzieciństwo, kieruje się własnym kodeksem wartości i jego historia potrafi – paradoksalnie – budzić współczucie i napięcie. Olav będzie próbował znaleźć swoje własne drzwi do szczęścia, a Nesbo pokaże nam, że w niedługim utworze doskonale potrafi zawrzeć ładunek emocji, suspensu i dramatyzmu. 

„Krew na śniegu” to smutna przypowieść niepozbawiona symboli i zapadających w pamięć scen. Dla miłośników solidnie skonstruowanych powieści z Harrym Hole będzie jednak ona – ze swoją niewielką objętością i nieskomplikowaną fabułą – stanowić ciekawostkę, w której autor nie pokazał niestety wszystkich swoich możliwości.

moja ocena 4+/6 

Nowa sprawa Maigreta

 

Dobra wiadomość dla miłośników prozy Simenona. 20 listopada nakładem wydawnictwa C&T ukaże się kolejny z nieprzetłumaczonych dotychczas kryminałów z komisarzem Maigret.

Wszystko zaczęło się od nocnego telefonu doktora Pardona, który opowiedział Maigretowi o wizycie w jego gabinecie kobiety rannej od kuli. A następnego dnia komisarz zostaje powiadomiony o popełnionej właśnie zbrodni. Ofiarą jest Felix Nahour, zastrzelony w swym domu. Jego żona zniknęła w nocy… Czy te dwa wypadki łączą się w jedną sprawę? Szybko okaże się, że tak. Jednak świadkowie nocnych wydarzeń w domu przy alei du Parc-Montsouris – sekretarz Nahoura, pokojówka jego żony – uparcie milczą. „Nic tu się nie działo tak, jak w innych rodzinach, w innych domach” – stwierdzi komisarz bez poczucia zawodowej satysfakcji, gdy już zamknie to śledztwo.

Georges Simenon (1903-1989) to pisarz wielbiony za swój styl od pokoleń. Jako autor ponad 200 powieści zasłużył sobie na miano mistrza fabuły, a jako twórca postaci komisarza Maigreta na miejsce w każdej encyklopedii literatury kryminalnej.