Zapowiedzi Biblioteki Grozy

H. P. Lovecraft, Arthur Machen, Algernon Blackwood, Bram Stoker.. to tylko część autorów, których upiorne opowiadania zostały wydane w świetnej serii wydawnictwa C&T. Co jeszcze czeka miłośników klasycznej grozy ?

Najbliższa premiera to:

W drugiej połowie kwietnia ukaże się tom zatytułowany Opowieści upiorne Edith Nesbit, zmarłej w 1924 r. angielskiej pisarki i poetki, znanej przede wszystkim z literatury dziecięcej. Ponadto, w przygotowaniu są:

– Dziwne zjawiska Arthura Conana Doyle

– Widzialny i niewidzialny E. F. Bensona

– opowiadania Olivera Onionsa

– nowe edycje utworów Lovecrafta (Nieznazwane oraz W górach szaleństwa)

Na każdy tytuł z tej serii czekam z niecierpliwością.

Chris Womersley OPUSZCZONY

Australijska prowincja, rok 1909. Liczące niespełna dwustu mieszkańców miasteczko Flint nawiedza huragan, który przynosi ze sobą ulewny deszcz i zniszczenie. W tym właśnie czasie zostają odkryte zwłoki małej Sarah Walker, tuż obok – z zakrwawionym nożem w ręku – ciału przygląda się jej brat Quinn. Chłopiec ucieka z miejsca zbrodni, a pościg za domniemanym mordercą kończy się bez powodzenia.

Dziesięć lat później spotykamy się z Quinnem na pokładzie statku zmierzającego do Sydney. Wycieńczony, na wpół głuchy, z pokiereszowaną twarzą i koszmarnymi wspomnieniami z francuskiego frontu Quinn wraca do ojczyzny. Wydaje się, że został oszczędzony tylko po to, by rozwikłać zagadkę śmierci swojej siostry.

Sierżant Quinn Walker, wojenny bohater i inwalida, wie, że nie może pokazać się publicznie we Flint. Miasteczko dziesiątkuje epidemia grypy, a on sam jest martwy – wskutek wojennych zawirowań został uznany za zmarłego. Telegram z kondolencjami zasmucił tylko jego matkę, a ojciec wciąż wierzy w jego winę.

Quinn nie zamierza jednak rezygnować, tylko prawda mu została. Dręczony przez upiorne omamy mężczyzna ukrywa się na pustkowiu niedaleko rodzinnego domu. Niebawem odkrywa, że jego matka jest umierająca – ryzykowna wizyta w domu, który opuścił przed laty, przynosi chorej kobiecie ukojenie, a przypadkowe odkrycie, iż jest śledzony przez sprytną sierotę o imieniu Sadie, skłania Quinna do działań i rozliczenia się z przeszłością. Mężczyzna i dziewczynka znajdą się w wielkim niebezpieczeństwie..

„Opuszczony” Chrisa Womersley’a oczarował mnie od pierwszych zdań. Pięknie napisana powieść australijskiego autora traktuje nie tylko o zagadce ponurej zbrodni, ale przede wszystkim skupia się na cierpieniu i koszmarze wojny. Współczujemy okaleczonemu i dręczonemu przez traumy żołnierzowi, jesteśmy zaintrygowani postacią enigmatycznej Sadie, którą tylko silna wola przetrwania trzyma przy życiu. Czy dziewczynka jest rzeczywiście, jak podejrzewamy, wytworem umęczonej psychiki Quinna ?

Ich dramatyczne losy tworzą nie tylko przejmujący obraz ludzi opuszczonych i przegranych, ale służą również do sportretowania ciężkiego życia ludzi na australijskich równinach, pośród niegościnnej, niebezpiecznej, ale i pięknej fauny i flory. Historia wojenna, historia kryminalna, historia pojednania z bliskimi, dotyk elementów nadprzyrodzonych – to wszystko tworzy tą niebanalną, godną uwagi, przejmującą i niezwykle smutną powieść.

Nie bez przyczyny książka zebrała liczne nagrody i wyróżnienia.

Przeczytajcie koniecznie !

moja ocena 5 ! /6

Deborah Lawrenson LATARNIA

Tłumaczka Eve poznaje w szwajcarskich ogrodach Dominica i zakochuje się w nim bez pamięci. Tajemniczy ukochany zaprasza kobietę do Prowansji, gdzie decydują się kupić stary wiejski dom. Dom, który jak się okazuje, kryje swoje sekrety – tragiczna historia sprzed lat zdaje się rzucać cień na dni obecne. Tyle, że to niejedyny problem Eve..

Kobieta odkrywa, że Dominic był już kiedyś żonaty. Każda rozmowa o przeszłości kończy się unikiem, a Eve odkrywa, iż żona Dominica zmarła w tajemniczych okolicznościach. Co więcej, to tu – w malowniczej Prowansji – prowadziła swoje reporterskie śledztwo. Nieoczekiwanie podczas remontu fundamentów ekipa natrafia na ludzkie kości, a ukochany Eve zostaje głównym podejrzanym..

Porównania książki do „Wichrowych Wzgórz” oraz do „Rebeki” Daphne du Maurier są wyjątkowe nietrafione. Dominic nigdy nie będzie drugim Heathcliffem,a główną wadą „Latarni” są papierowe, jednowymiarowe postaci. Właściwie nic o nich nie wiemy – Dominic albo gra na pianinie, albo gdzieś znika, a Eve wciąż snuje rozważania na temat przeszłości ukochanego. Rozmowy prowadzące donikąd, przewidywalne tajemnice – te minusy fabuły udowadniają niestety, iż Deborah Lawrenson drugą Kate Morton nie będzie.

Broni się tylko pięknie opisana Prowansja – jej barwy, zapachy i aura. Broni się smutna historia niewidomej kreatorki perfum, która przedstawiana w retrospekcjach przykuwa uwagę rozczarowanego czytelnika. Broni się styl autorki – nierzadko piękne, niemal poetyckie zdania. Jednak to za mało, by udźwignąć ciężar niedostatków fabuły.

moja ocena 3/6

Ulica milczenia

10 kwietnia premiera (połowy) szóstej powieści z inspektor Verą Stanhope.

Detektyw Joe Ashworth i jego córka Jessie jadą do domu. Kiedy pociąg się zatrzymuje, Jessie widzi, że jedna kobieta nie wysiadła: Margaret Krukowski została śmiertelnie ugodzona nożem.
Nikt nie widział morderstwa. Jak to było możliwe w zatłoczonym metrze? I dlaczego ktoś chciałby skrzywdzić tę powściągliwą, elegancką damę?
Szukając tropu, inspektor Vera Stanhope jedzie na południe Northumbrii, gdzie mieszkała ofiara. I gdzie dzień później zostaje zamordowana druga kobieta…
Odtwarzając ostatnie kroki Margaret, Vera zagłębia się w ukrytą przeszłość spokojnego, pozornie niewinnego miasteczka. Ślady skupiają się na jednej ulicy. Dlaczego jej mieszkańcy milczą?

Licząca w brytyjskim wydaniu 384 strony „Harbour Street” zostanie u nas wydana w dwóch tomach (!) – gdy dojdziemy do połowy lektury, trzeba będzie odczekać miesiąc, by dokończyć książkę.

Co więcej, cała „Ulica milczenia” kosztować nas będzie niecałe 60 zł (2 x 29,80). W ten sam sposób zostanie również wydane wznowienie kryminału Susan Hill „Zagubieni w mroku dusz”.

Drodzy Czytelnicy, czy doczekaliśmy czasów, w których skompletowanie jednej powieści ma zająć kilka miesięcy przy podwójnym, a nawet potrójnym wydatku finansowym ?

Czy inne oficyny podążą trendem „wydawcy światowych bestsellerów’ i będziemy dostawać nowego Lee Childa bądź S.J. Bolton w kawałkach ? Co sądzicie o takiej polityce wydawniczej ?

Boris Akunin AZAZEL

Pamięci wieku XIX, kiedy to literatura była wielka, wiara w postęp – bezgraniczna, a zbrodnie popełniano i wykrywano ze smakiem tudzież elegancją.

St. Petersburg, rok 1876. W jednym z miejskich ogrodów bogaty student popełnia samobójstwo, którego przyczyną zdaje się być zawód miłosny. Dziwny jest fakt, iż cały majątek ów młodzieniec zapisał enigmatycznej Angielce – lady Astair, która prowadzi szkoły dla ubogich dzieci.

Erast Pietrowicz Fandorin, miejski kancelista, odkrywa, iż samobójstwo studenta nie jest odosobnionym przypadkiem. Okazuje się, że podobnych zdarzeń było już kilka, a za każdym razem w pobliżu widziano postać tajemniczego osobnika. Co więcej, wiele tropów znów prowadzi do lady Astair, a Fandorin – za zgodą swojego przełożonego – rozpoczyna śledczą przygodę, w której pośród intryg majętnych arystokratów natrafi na macki śmiertelnie niebezpiecznej organizacji spiskowej „Azazel”. W pogoni za prawdą Fandorin wyruszy do Londynu..

To moje pierwsze spotkanie z niezwykle popularną serią retro, która łączy elementy powieści kryminalnej, szpiegowskiej i przygodowej. Podoba mi się elegancki i erudycyjny styl narracji, niepozbawiony jednak lekkości i ukłonów w stronę czytelnika. Duża w tym zasługa świetnego polskiego przekładu, Akunin zaś to niemal literacki artysta – wystarczy wspomnieć, jak konstruuje scenę burzowej nocy, którą Fandorin spędza w nędznej, londyńskiej oberży. Sama intryga jest ciekawa, główny bohater budzi sympatię, a powieść kończy się mocnym akcentem, który wróży zainteresowanie czytelników.

Przyjemna lektura. Plus za zakończenie. Kolejne dwa tomy zakupione.

moja ocena 4+/6

S. J. Parris PROFANACJA

Londyn, lato roku 1584. Giordano Bruno, włoski filozof i heretyk, prosi swoich mocodawców o pozwolenie na wyjazd do Canterbury. To właśnie tam dokonano tajemniczego morderstwa, którego ofiarą padł urzędnik państwowy, mąż Sophie Underhill. Sophia, dawna ukochana Giordano, jest podejrzewana o zamordowanie małżonka i tylko przenikliwy Włoch może oczyścić ją z zarzutów, zanim zostanie osądzona.

Niebawem okazuje się, że Canterbury wcale nie jest bezpiecznym miejscem dla detektywa o odmiennym wyznaniu i innym kolorze skóry. W mieście toczą się polityczne intrygi, a Giordano wpada na trop konspiracji mającej na celu obalenie królowej Elżbiety. Co więcej, sprawa zabójstwa Underhilla zaczyna rodzić więcej pytań, a sam Bruno znajdzie się w niebezpieczeństwie, gdy miejscowi stróżowie prawa oskarżą go o zamordowanie pewnego aptekarza…

„Profanacja” to trzecia część detektywistycznego cyklu osadzonego w XVI-wiecznej Anglii i trzeba przyznać, że z każdą kolejną książką autorka zyskuje moją sympatię. Niniejsza powieść to barwny obraz epoki, pełen niebanalnych postaci, dobrych dialogów i tajemnic. Bardzo podoba mi się wykreowany klimat, dbałość o historyczne detale, wreszcie intrygujący finał opowieści. S.J. Parris dorównuje swoimi opowieściami znakomitym kryminałom C. J. Sansoma (cykl o prawniku Shardlake’u). Serdecznie polecam !

moja ocena 5/6

Dolores Redondo NIEWIDZIALNY STRAŻNIK

W hiszpańskiej prowincji Baztan dochodzi do makabrycznego odkrycia. Misternie upozowane zwłoki zaginionej nastolatki spoczywają na skraju mrocznego pirenejskiego lasu, a miejscowy komendant wzywa panią detektyw Amaię Salazar. Policjantka ma za sobą pobyt w amerykańskim Quantico, gdzie zgłębiała tajemnice umysłów seryjnych morderców. Co więcej, prowincja Baztan jest jej domem rodzinnym, to tu mieszkają jej siostry i babka. To tu Amaia przeżyła koszmar swojego dzieciństwa..

Pani detektyw, jak odkrywamy, ma swój własny straszliwy sekret, z którego istnienia nie zdaje sobie sprawy jej mąż. Powrót do korzeni oznacza nie tylko powrót do bolesnych rodzinnych tajemnic. To tu rozpocznie się rozgrywka z obłąkanym mordercą – ciał nastolatek przybywa, policja bada różne tropy, a Amaia ma wrażenie, że w tej sprawie jest coś jeszcze. Jakiś niezwykły aspekt. Czyżby zbrodnie popełnił znany z ludowych podań strażnik lasów ?

Zagubiona w dusznej atmosferze rodzinnych tajemnic, zagubiona w cieniu mitologicznych wierzeń i enigmatycznych wskazówek, Amaia Salazar musi odpędzić swoje własne demony i zdemaskować sprawcę. Nawet za cenę własnego życia..

„Niewidzialny strażnik” Dolores Redondo okazał się miłym zaskoczeniem. Autorka stworzyła ciekawą fabułę oraz nastrojowy klimat prowincjonalnego miasteczka zagubionego gdzieś pośród gęstych i tajemniczych lasów. Historia jest mariażem powieści kryminalnej i elementów nadprzyrodzonych. Proporcje dobrane są prawidłowo, kontrast wrażeń racjonalnych i irracjonalnych na tle wierzeń ludowych Basków prezentuje się bardzo dobrze. I nie jest to kryminał-fantasy, lecz intrygująca opowieść, w której nie raz wraz z bohaterami odczujemy wrażenie, że coś lub ktoś obserwuje ich zza drzew, w mroku nocy..

Obiecujący początek serii.

moja ocena 4+/6

Peter Ackroyd LONDYN PODZIEMNY

Stąpaj ostrożnie po chodnikach Londynu, chodzisz bowiem po skórze, kamiennym kłębowisku, przykrywającym rzeki i labirynty, tunele i komnaty, strumienie i pieczary.

/przeł. Tomasz Bieroń/

I właśnie o owych rzekach, labiryntach, tunelach, komnatach oraz o innych sekretnych podziemnych przestrzeniach Londynu jest ta książka. Peter Ackroyd zabiera nas w intrygującą podróż w czasie i przestrzeni, z niebywałym zainteresowaniem opisuje historię tego podziemnego miasta. Zwiedzimy więc ukryte głęboko pod katedralnymi posadzkami grobowce, poznamy dzieje podziemnych rzek i strumieni. Ackroyd przybliży nam okoliczności powstania dawnych ujęć wody, przeciwlotniczych schronów i wreszcie słynnego londyńskiego metra. A wszystko to wzbogacone odniesieniami do literackich dzieł poezji i prozy, do historycznych faktów i miejskich legend.

Książka Petera Ackroyda jest niejako uzupełnieniem jego monumentalnego dzieła „Londyn. Biografia”. Spodoba się nie tylko miłośnikom angielskiej kultury, zaś dla wielbicieli książek Bena Aaronovitcha może stanowić kopalnię wiedzy. Zaryzykuję też stwierdzenie, że fani świata stworzonego przez Neila Gaimana w Nigdziebądź przeczytają niniejszą książkę z niemałym zainteresowaniem.

Plusami polskiego wydania są : twarda oprawa, duży druk oraz dobra jakość rycin i zdjęć ozdabiających tekst. Książka jednak kończy się zbyt szybko, pozostawiając czytelnika z lekkim uczuciem niedosytu. Marzy mi się przynajmniej wydanie drugie – rozszerzone..

moja ocena 4+/6

Elizabeth Gaskell PANNA LOIS OD CZARÓW

Spokojne życie na angielskiej prowincji w Barford kończy się dla młodej Lois, gdy w następstwie niebezpiecznej gorączki umierają jej rodzice. Tuż przed śmiercią matka prosi dziewczynę, by udała się do swojego wuja, do Salem w Nowej Anglii.

Nieodwzajemniona miłość i samotność sprawiają, że Lois decyduje się na długą podróż za ocean. Na nowym lądzie ma nadzieję odnaleźć nową rodzinę i nową przyszłość. Niestety los przygotowuje dla Lois okrutną niespodziankę. Jej wuj jest umierający, a ciotka sądzi, że nasza bohaterka jest oszustką. W niegościnnym domu panuje atmosfera podejrzeń i zazdrości.

Co więcej, koloniści żyją w ciągłym strachu przed Indianami, a wszelkie dziwne zachowania tudzież ataki szału i epilepsji uznawane są za dowód bratania się z mocami ciemności. W duchu gorliwej, obłudnej pobożności trwa polowanie na czarownice. Swoim rozsądkiem i prawdomównością Lois przysparza sobie wrogów. Niebawem dołączy do grona do potępionych..

Elizabeth Gaskell, popularna wiktoriańska pisarka, stworzyła – zekranizowane zresztą wybornie – sagi „Panie z Cranford” oraz „Północ i Południe”. Była również autorką krótkich powieści, które ukazywały los kobiet w społeczeństwie. Podczas gdy w „Kuzynce Phillis” przyglądaliśmy się życiu na angielskiej prowincji, w „Pannie Lois od czarów” wędrujemy z młodą Angielką na nowy ląd, by doświadczyć okrucieństw purytańskiej społeczności.

Niniejsza powieść jest smutna w swej wymowie. Warto poznać historię Lois, która zamiast nowego życia znalazła w Ameryce tragiczny los. Lektura obowiązkowa dla miłośników twórczości Elizabeth Gaskell.

moja ocena 4+/6

Tana French KOLONIA

Broken Harbour miało być eleganckim, nadmorskim osiedlem znajdującym się 100 km od Dublina. Niestety gospodarczy kryzys pokrzyżował plany deweloperów. Budowa została nieukończona, a nieliczne rodziny, które zdążyły kupić domy, znalazły się w pułapce. Bo jak tu budować pozory szczęścia, gdy Broken Harbour przypomina widmową osadę ? Dookoła straszące swym wyglądem szkielety budynków, tu i ówdzie pozostawiony sprzęt budowlany. Nawet pobliski ocean zdaje się pławić w smutku i ciszy, które otaczają osiedle..

Tymczasem do Broken Harbour zawita zbrodnia.

Mike Kennedy, jeden z najlepszych inspektorów dublińskiego Wydziału Zabójstw, przyjmuje sprawę okrutnej zbrodni, która ma miejsce w jednym z domów na widmowym osiedlu. Mike, człowiek opanowany i stanowczy, ma nadzieję, że to śledztwo będzie dla niego przełomowe. Wraz z Richiem Curranem, dla którego jest to pierwsza duża sprawa, wyrusza na miejsce przestępstwa.

Zamordowany mąż i dwójka małych dzieci oraz cudem ocalała żona zwiastują nie tylko medialny rozgłos, ale i skoncentrowaną uwagę przełożonych. Mike i jego nowy partner dołożą wszelkich starań, by sprawa prawie poczwórnego morderstwa została szybko i sprawnie rozwikłana. Tylko że wszystko wydaje się nieco dziwne w Broken Harbour. Co działo się w rodzinie Spainów ? Dlaczego w ścianach ich domu są dziury ? Dlaczego pełno jest ukrytych kamer i elektronicznych niań ? Czego obawiała się niedoszła ofiara zbrodni ?

Dla Mike’a sprawa ta ma dodatkowy wymiar. To tu, nieopodal nieukończonego osiedla, spędzał dni swojego dzieciństwa. To tu doszło do smutnej rodzinnej tragedii. Dramaty i tajemnice przeszłości znów dadzą o sobie znać – wraz z nimi pojawi się niezrównoważona psychicznie siostra Mike’a, a piętno dawnych traum będzie niezwykle bolesne.

„Kolonia” jest znakomicie napisaną powieścią, w której główną rolę grają świetnie wykreowane postaci, ciekawa intryga oraz dobre dialogi. Sama zaś książka nie jest wyłącznie kryminałem. Lektura kolejnych, pełnych suspensu i pytań rozdziałów dostarczy nam rozważań na temat prawdy i kłamstwa oraz zdrady i zaufania. Skomplikowane relacje rodzinne, gospodarcza recesja oraz granice lojalności wyznaczą istotne dla opowieści elementy intrygi. Bohaterowie przeżywają swoje dramaty, a my mamy wrażenie, że policyjna praca wystawia na próbę siłę ich charakteru, siłę ich przekonań i stan zdrowych zmysłów.

Świetna powieść !

moja ocena 5+/6